Merhaba sevgili okurum,

Geçmişi yargılamak, başkalarının savaşlarını anlamadan

Görmemek, ruhsal bir hapis gibidir. Her insanın bir yolculuğu, bir deneyimi vardır ve senin gerçeğin her zaman onlarınkiyle örtüşmez. Kimseyi geçmişiyle ya da yaşadığı acılarla

Yargılamamalısın; çünkü o acılar senin içindeki hakikate dönüşmez. Birinin acısını içselleştirmek, onun duygusal yükünükendine almak, senin ruhunu daraltır. Onun hikayesi, onun sınavıdır; senin karman olur. Yardım etmek istemediği sürece, kimseye müdahale etmemelisin. Onun deneyim alanı,

Öğrenme süreci ve gelişimi senin gelişimin değil. Hayatının her anında kimlerle konuştuğuna, ne söylediğine dikkat et, çünkü o sözcükler ve duygular senin zihninive gerçekliğini şekillendirir. Kendi yolunu yalnızca sen belirlersin. Ve unutma, hayatın bir ucu da senin elinde...

Duygusal temizliğini yap, başkalarının yolculuklarıyla kendini yüklememelisin, her şey senin içindeki dengeyi korumakla başlar.