Düşünülmek
İnsan bazen büyük cümleler beklemez hayattan.
Ne yüksek sesler ne kalabalık jestler…
Sadece düşünülmek ister.
Bir mesaj gelmese de olur,
Bir arama şart değil.
Ama biri, bir yerde,
“Şu an nasıldır acaba?” diye geçirirse içinden,
İşte orada bir sıcaklık başlar.
Düşünülmek;
Hatırlanmaktan daha derindir.
Çünkü hatırlamak geçmişe aittir,
Düşünülmek ise şimdiye.
Bir fincan kahve koyarken,
“Onun şekeri nasıldı?” demektir.
Bir haber okurken,
“Buna o ne derdi?” diye duraksamaktır.
İnsan düşünülmediğini anladığında kırılmaz aslında…
Sessizce çekilir.
Çünkü kalbin fark edilmediği yerde
Sesin bir anlamı yoktur.
Bazen en ağır cümle söylenmeyendir.
En derin eksiklik,
Kimsenin seni aklından geçirmemesidir.
Ve insan,
Düşünülmediği bir yerde
Ne kadar sevildiğini sorgular.
Belki de bu yüzden
En büyük lüks,
En saf ihtiyaç şudur:
Birinin aklına gelmek…
Hiçbir sebep yokken bile.