HERKESTE BİR SIKINTI VAR
Son zamanlarda etrafıma bakıyorum da Herkeste bir sıkıntı var.Kimse eskisi gibi "İyiyim." diyemiyor. Dese bile gözleri başka bir şey anlatıyor. Gülüyor ama içten değil. Konuşuyor ama aklı başka yerde. Sanki herkes görünmeyen bir yük taşıyor.
Kimi evladını düşünüyor, kimi geçim derdinde. Kimi bir telefon bekliyor, kimi hiç gelmeyecek birini... Kimi kalabalıkların içinde yalnız, kimi sessizliğin içinde kaybolmuş.
Eskiden insanlar dertlerini paylaşırdı. Şimdi çoğu, güçlü görünmeye çalışıyor. Çünkü yorulduğunu söylemek bile lüks olmuş. "İyiyim." demek daha kolay geliyor.
Ben şuna inanıyorum...
Hayat hepimizi farklı yerden sınıyor. Kimimizin sınavı para, kimimizin sağlık, kimimizin yalnızlık, kimimizin de kalbindeki sessizlik.
Belki de bu yüzden birbirimize biraz daha anlayışla yaklaşmalıyız. Trafikte korna çalmadan önce, markette kasiyere sert davranmadan önce, bir yakınımızı yargılamadan önce durup düşünmeliyiz. Belki de karşımızdaki insan, hayatının en zor günlerinden birini yaşıyordur.
Ne garip değil mi?
Hepimiz iyi olmaya çalışıyoruz ama aslında hepimizin biraz iyi bir söze, içten bir gülümsemeye, "Yanındayım." diyen bir dosta ihtiyacı var.
Hayat zaten yeterince yoruyor bizi. Bir de biz birbirimizi yormayalım.