Güven, hayatımızın en görünmeyen ama en güçlü temelidir. Dokunulmaz, ölçülmez; fakat yokluğu derinden hissedilir. Kazanılması zaman alır, kaybedilmesi ise çoğu zaman bir anlıktır.

Aslında güven, önce insanın kendine verdiği bir sözdür. Kendi değerine ve duruşuna sadık olan kişi, başkalarına da gerçek bir güven sunabilir. İlişkilerde ise güven, sevginin devamlılığını sağlar. Güven yoksa sevgi sorguya dönüşür; güven varsa eksikler bile anlayışla karşılanır.

Güven, kontrol etmek değil; özgür bırakabilmektir. Korkularla değil, inançla bağ kurmaktır. Her ne kadar günümüzde insanlar daha temkinli olsa da, gerçek bağlar hâlâ cesaretle kurulur.

Unutmayalım; güven kırılabilir ama kolay kolay eski haline dönmez. Bu yüzden onu korumak, en az kazanmak kadar değerlidir.

Ve insan, en çok güvende hissettiği yerde kendisi olur.